zaterdag 23 mei 2015

Het verhaal van Brandy (Duiven)

(maart 2015) 

Het verhaal wat mijn hond Brandy heeft meegemaakt is niet leuk. 




Ga je met de hond aan de wandel, lekker buiten... al het gras is interessant. Dus snuffelen overal, dat is tenslotte wat honden doen. Maar je kunt je niet voorstellen wat een ellende daar uit voort kan komen. Er is in Duiven een losloop-verbod, dus dan maar aan de uitloop-lijn; heeft hij in elk geval wat ruimte. Afijn, hij lekker aan het schuimen, ook aan de waterkant. want daar is het toch wel heel leuk.


Je kunt er zelfs op warme dagen even afkoelen door lekker in het water te plonsen .
Denk je dat je hond het naar zijn zin heeft gehad. Ga je richting huis.... niks aan de hand.
Nou vergeet het maar! Ongeveer een dag later zie je dat zijn neus zo raar dik is. In eerste instantie denk je: is hij in zijn neus gestoken? Goed in de gaten houden. Maar hij is toch zichzelf niet. Ik heb hem toen mee naar bed genomen. En maar goed ook.

De hele nacht is hij behoorlijk onrustig. En ik neem mij voor om in de ochtend de dierenarts te bellen. Toen ging alles in een stroomversnelling. Bij het wakker worden, ligt Brandy aan het voeteneind met een neus vol met hele grote blaren waarvan er verschillende helemaal zijn stukgegaan of gekrabd. Er ligt bloed over het hele bed! Brandy is helemaal wazig, reageert niet op mijn stem en wil amper mee naar beneden, waar hij meteen weer gaat liggen. Hij houdt van eten maar wil nu helemaal niks, ook niet naar buiten. 
Hij ligt alleen maar; doodeng! 



Gelukkig kon hij supersnel bij de dierenarts terecht. Die gelijk in de gaten had wat er met Brandy aan de hand was. Het arme dier had 40 graden koorts en een derde-graads verbrandingspijn en wonden dankzij de plant reuzenberenklauw. De dokter heeft hem injecties gegeven tegen de koorts en zei erbij: "De koorts moet naar beneden en wel heel snel." Ik schrok me een hartvergroting, jemig, mijn Brandy die kan hier zo maar aan dood gaan als je een beetje pech hebt, door koorts die niet zakt of ontstekingen die de kop op kunnen steken en de pijn die hij moet doorstaan. 
Hij kreeg een lading antibiotica en pijnstillers mee. En de mededeling dat ik elke keer zijn koorts moest opnemen. En dat die niet omhoog mocht gaan maar snel moest zakken, zo niet dan moest ik accuut weer bellen. 
Gelukkig zakte de koorts maar Brandy heeft nog lang medicijnen moeten slikken. Al met al heeft de genezing heel lang geduurd en heeft het heel lang geduurd voor hij weer een beetje de oude was. 


Ik heb natuurlijk gelijk actie ondernomen en de gemeente aangesproken over het gevaar van de reuzenberenklauw. Maar helaas, ondanks veel mailtjes en zelfs een spandoek geplaatst te hebben met de verwijzing naar die planten die vol gif zitten en gevaarlijk zijn voor MENS en DIER, wordt je gewoon voor gek versleten en wordt er nog steeds niets aan gedaan. Sterker nog; het wordt gewoon als eigen verantwoordelijkheid op de burger afgeschoven! Er is geen budget voor; wij en onze dieren worden dus gewoon gemeten in geld. En de Grote Berenklauw? Hij tiert welig en staat nu bijna overal. 


Uitkijken voor de reuzenberenklauw dus! 

Namens  Brandy en zijn bazinnetje Ria



Naschrift redactie: Brandy heeft ruim drie weken lang geleden en gevochten om er bovenop te komen. Zijn bazinnetje was in die tijd volledig van de kaart door alle zorgen om Brandy en is compleet vergeten foto's te maken van zijn neus. Ook omdat ze toen nog niet kon vermoeden dat er zo een grote anti-berenklauwen-actie zou volgen. Inmiddels gaat het gelukkig een stuk beter. Wel heeft hij blijvende littekens en moet zijn neus nog steeds ingesmeerd worden voordat hij naar buiten gaat. 
Hier een foto van Brandy van april: 






Update 24 mei 2015: middels een email zijn Ria Jansing en Anita Horstmanshof uitgenodigd door de gemeente Duiven een afspraak te maken om te komen praten. 


1 opmerking:

  1. Een herkenbaar verhaal. Ambtenaren nemen veel te weinig hun verantwoording en vergeten veel te vaak dat ze aangenomen zijn om de belangen van de burgers te vertegenwoordigen (en niet slechts om klakkeloos wettelijke regelingen uit te voeren).
    Ik heb het hier niet alleen over de berenklauw, maar ook over andere exoten die onze inheemse fauna overwoekeren of verdringen.
    Wat mij tegenstaat is de inertie, het gebrek aan actie, de lamlendigheid van ons ambtenarenapparaat.

    BeantwoordenVerwijderen

Uw reacties op onze berichten zijn zeer welkom!